Soms..
beter verliezen dan dat je het nooit hebt gehad.
Soms zou ik willen dat gisteren nooit voorbij ging..
omdat vandaag alles zo anders is.

Mijn eigen kleine veulentje.
En wat hebben we veel meegemaakt.. Al die uren van waken toen ze zo vreselijk ziek was, alle tranen die gevallen zijn toen uitkwam dat ze het waarschijnlijk niet ging halen.. en boven alles het bange gevoel van blijdschap toen Anne-Marie me bij de zoveelste controle kon vertellen dat het goed ging... 
Nadat ze afgespeend was is ze naar de IJsselmeerruiters gegaan om daar als gezelschapspony groot te groeien, en oh wat was ik trots toen ik zag hoe vreselijk mooi mijn meiske aan het uitgroeien was.
En inmiddels staat ze samen met haar mama op het land, en is ze echt mijn grote kleine meisje.. een vriendin voor het leven..
Elke dag weer is ze blij als ik aankom, even knuffelen, bij mooi weer samen liggen op het land..
Zoals het hoort bij kleine meisjes is ze ook van alles aan het leren, wat ze overigens erg graag doet.. ze loopt heel af en toe onder het zadel en inmiddels ook probleemloos voor de kar...
Mijn kleine meiske.. ben al zo vaak zo bang geweest haar te verliezen.. ik hoop dat ik nog lang van haar mag genieten.. vandaag is ze 3 jaar geworden!
Foto 1: Katinka net geboren (22-05-2006)
Foto 2: de eerste winter van Katinka (2003-2004)
Foto 3: Katinka samen met haar moeder Polly in de wei (zomer 2006)
